Μάθε να επιμένεις ή μάθε να φεύγεις. Μάθε να μην
υπομένεις καταστάσεις που σε κουράζουν. Ή τα πασάρεις όλα, χωρίς δόσεις, χωρίς
φίλτρα κι είσαι έτοιμος να κερδίσεις, ή
τα χάνεις όλα.
Ο έρωτας είναι ασυμβίβαστος. Δεν είναι οι άνθρωποι που
τον κάνουν. Είναι η ουσία του έτσι. Ο έρωτας είναι παιδί της επανάστασης. Παιδί
που θα διεκδικήσει αυτό που θέλει. Θα το κυνηγήσει, δε θα ησυχάσει μέχρι να το
κάνει δικό του. Μέχρι τα θέλω του να φτάσουν μέσα στα χέρια του.
Δεν ταιριάζει με κανένα άλλο παρόμοιο συναίσθημα, όπως
θέλουν πολλοί να του δώσουν αυτή τη ψευδαίσθηση. Είναι αυτοτελής. Δεν
χρειάζεται τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο.
Στον έρωτα, τον αυθεντικό, δε δίνεις κομμάτι-κομμάτι. Δεν
έχεις χρόνο. Επιθυμεί κάτι τώρα. Τα δίνεις όλα. Ό,τι έχεις και δεν έχεις. Κι αν
παίρνεις λίγο-λίγο, τότε φεύγεις με την αξιοπρέπεια φορεμένη για καπέλο. Του
αρέσουν τα αμοιβαία. Τα μισά, τα αβέβαια τα απορρίπτει.
Ο έρωτας δεν το παίζει ήρωας. Είναι έτσι. Γιατί δεν
φοβάται να μιλήσει ή να δείξει. Ξέρει να τολμά. Δεν απειλεί ούτε απειλείται.
Δεν μετρά ομοιότητες και διαφορές. Δεν συγκρίνει ούτε συγκρίνεται.
Όταν βιώσεις τον έρωτα θα είναι η μεγαλύτερη τύχη ή η
μεγαλύτερη καταστροφή σου. Κι εδώ είναι το ωραίο κομμάτι. Δε σε νοιάζει. Απλά,
δεν σε ενδιαφέρει τι θα απογίνεις μετά από αυτό. Αφού, θα έχεις κάνει αυτό που
επιθυμείς, θα έχεις βιώσει τα πράγματα στο πιο έντονο βαθμό, τότε θα είσαι και
εσύ ολοκληρωμένος.
Ναι, είμαστε μισοί. Είμαστε έτσι, μέχρι να βιώσουμε τον
έρωτα. Είναι λόγος της ύπαρξής μας. Πριν από αυτόν τίποτα δεν μας ευχαριστεί,
τίποτα δεν μας διασκεδάζει τόσο, τίποτα δεν μπαίνει στον κόπο να τεντώσει τα
όρια μας.
Μέχρι τότε, όλα είναι απλά και μετρίου βαθμού. Μόλις
έρθει μαθαίνεις και την παγωνιά και τον καύσωνα. Μαθαίνεις και τα γέλια μέχρι
δακρύων, αλλά και τα δάκρυα με αναφιλητά.
Έρωτας ψεύτικος δεν υφίσταται. Μόνο αληθινός.
Τελικά, ίσως, να καταλήγω στο συμπέρασμα ότι κανείς δεν
βγαίνει αλώβητος από αυτόν. Κανείς δε μένει σώος και αβλαβής. Σε όλους
φεύγοντας μένει κάποιο κουσούρι.
Όπως και να το κάνεις το θέλησες να τα πασάρεις όλα. Ήταν
επιλογή σου. Και κάποια από αυτά δεν θα τα πάρεις ποτέ πίσω. Ξέρετε κάτι;
Χαλάλι!
Μακάρι το βράδυ να κοιμάσαι στα χέρια του έρωτα σου.
Μακάρι το πρωί να ξυπνάς πάλι μέσα σʾ αυτά.
Γλυκανάλατο, ε; Όμως αυτό έχεις ανάγκη κι εσύ κι ας μην
το παραδέχεσαι.
Τα παιχνιδάκια του εγωισμού… ούτε αυτά τα γουστάρει ο
έρωτας. Σε θέλει εκεί καθαρό και ειλικρινή. Να λες αυτό που σκέφτεσαι, να
εκφράζεις αυτά που νιώθεις. Κι αν δεν λαμβάνεις το ίδιο δεν είσαι υποχρεωμένος
να κάθεσαι να αναλύεις τι έχει ο καθένας στο κεφάλι του και τι δεν έχει.
Είμαι εδώ με τα χαρτιά μου ανοιχτά. Χωρίς μπλόφες, χωρίς
λαμογιές.
Αυτό ζητά ο έρωτας.
