Βρισκόμαστε
σε μια εποχή η οποία προστάζει να μην
ελπίζουμε σε τίποτα, που έχει κάνει το
ανθρώπινο είδος να φοβάται να κινηθεί
ή να πάρει μια απόφαση, γιατί πολύ απλά
τους έχουν κόψει κυριολεκτικά τα πόδια.
Με λίγα λόγια οι αισιόδοξοι άνθρωποι
είναι πλέον υπό εξαφάνιση.
Και
όμως, η αισιοδοξία δεν είναι επίκτητο
χαρακτηριστικό των ανθρώπων, είναι μια
απόφαση, πόσο μάλλον ένα στοιχείο του
«εγώ»
μας που χαρακτηρίζει την ύπαρξη μας
πάνω σε αυτό τον κόσμο. Αν παρατηρήσει
κάνεις τον περίγυρο του θα δει ότι η
απαισιοδοξία βρίσκεται σε κάθε πρόταση
που λέμε.
Αυτό
οφείλεται είτε σε δυσκολίες που περάσαμε
σε μια συγκεκριμένη ή πρόσφατη περίοδο
της ζωής μας, είτε σε μελλοντικά σχέδια
τα οποία πιστεύουμε ότι δεν θα
πραγματοποιηθούν. Αν όμως κάνεις το
λάθος και πεις ότι «μην είσαι τόσο
απαισιόδοξος!», ο άλλος θα γυρίσει
και θα σου πει επιμένοντας ότι
είναι ρεαλιστής.
Κατά
ένα μεγάλο ποσοστό το να πεις ότι είσαι
ρεαλιστής, είναι ένα μεγάλο ψέμα, γιατί
προσπαθείς να καλύψεις την μιζέρια και
την αρνητική σου ενέργεια, για να μη
νιώσεις κατώτερος από τους άλλους. Παρ’
όλα αυτά, το θέμα ότι δεν ελπίζουμε ότι
τα πράγματα μπορούν να πάνε καλύτερα,
είναι κάτι το οποίο πηγάζει από το πόσο
πιστεύουμε στις ικανότητες που διαθέτουμε
και στον εαυτό μας.
Το
μυστικό για να αποκτήσουμε λίγη αισιοδοξία
ή ακόμα καλύτερα να κάνουμε μερικά
βήματα προς τον κόσμο της, είναι να
υπενθυμίζουμε σε εμάς τους ίδιους ότι
«τα πράγματα θα
μπορούσαν να πάνε και χειρότερα».
Τίποτα δεν είναι απίθανο και μακρινό,
αν ξέρουμε να αντέχουμε. Οι
αισιόδοξοι άνθρωποι δε γεννήθηκαν πάνω
σε αυτόν τον κόσμο άλλα έγιναν, διασχίζοντας
τον κόσμο της απαισιοδοξίας.
Για
παράδειγμα, πας και κάνεις
μια αίτηση σε μια δουλειά που είναι στον
τομέα σου κι επιτέλους άνοιξε η θέση
που περίμενες τόσο καιρό. Τι πρέπει να
σκεφτείς μόλις παραδώσεις το βιογραφικό
σου και φύγεις από το κτίριο; Είναι πολύ
απλό. Θα κλείσεις τα μάτια
σου και θα πεις στον εαυτό σου ότι
πιστεύεις σε εσένα και θα τα καταφέρεις,
επειδή το αξίζεις. Αλλά να θυμάσαι, ότι
ακόμα κι αν τα πράγματα δεν πάνε καλά,
εσύ θα συνεχίζεις να έχεις πίστη σε
σένα, γιατί είσαι ότι πιο πολύτιμο έχεις.
Στην
καθημερινότητα, ο τρόπος που νιώθουμε,
αντιλαμβανόμαστε και σκεφτόμαστε τις
καταστάσεις έχει άμεση επιρροή στην
ψυχολογία μας. Δηλαδή, όταν είσαι
ευδιάθετος και σκέφτεσαι θετικά, η
ενεργητικότητα σου ανεβαίνει στο ζενίθ
και έτσι τίποτα δεν είναι αδύνατον.
Σκέψου ότι έτσι προστατεύεις
και την ίδια σου την υγεία.
Κατά συνέπεια το αντίθετο ακριβώς
συμβαίνει στους ανθρώπους που είναι
απαισιόδοξοι, καταλήγοντας τις
περισσότερες φόρες με τάσεις προς
κατάθλιψη. Και με αυτόν τον τρόπο
δείχνεις σε εσένα πόσο αγαπάς τον εαυτό
σου.
Κλείνοντας,
θα ήταν ωραίο να μην ξεχάσουμε ότι η
αισιοδοξία είναι όντως μια απόφαση η
οποία βρίσκεται στο χέρι μας. Θέλει
πολλή δουλειά και πραγματική
κατανόηση για το ποιοι είμαστε.
Έτσι
και αλλιώς η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια
μέρα, οπότε η ενσωμάτωση αυτού του
στοιχείου είναι εύκολη υπόθεση αν
πραγματικά το θέλουμε.
