Βρίζει το παιδί σας και λέει κακόηχες λέξεις και
«άσχημες» εκφράσεις; Μήπως θέλει με αυτό τον τρόπο, την προσοχή σας να
τραβήξει; Μήπως προσπαθεί νʾ αποδείξει την ανεξαρτησία του;
Μητέρα της μάθησης
στα παιδιά είναι η μίμηση. Αυτό σημαίνει πως αν κάποια στιγμή ακούστηκαν
βρισιές, το παιδί, χωρίς να ξέρει τι σημαίνουν, απλά επανέλαβε τις λέξεις που
είχε ακούσει. Μετά διαισθάνθηκε τη συναισθηματική φόρτιση που προκλήθηκε απʾ
τις λέξεις που είπε και απλά τις χρησιμοποιεί όταν θέλει σε αντίστοιχες
συγκυρίες.
Η αντίδρασή σας τη στιγμή που ακούτε μία άσχημη λέξη απʾ
το παιδί σας είναι πολύ σημαντική. Μη θυμώνετε έντονα ή μαλώνετε δυνατά το
παιδί ή ακόμη πείτε αντίστοιχη βρισιά. Επίσης μην απαγορεύετε κρυφογελώντας του
τύπου: «Μη σε ξανακούσω να το λες αυτό, πονηρούλη». Το γέλιο σας θα θεωρηθεί
επιβράβευση και θα ενθαρρύνει το παιδί να ξαναμιλήσει μʾ αυτόν τον τρόπο.
Γιʾ αρχή δοκιμάστε να αγνοήσετε παντελώς αυτό που
ακούσατε. Η αντίδρασή σας αυτή μπορεί να το παραξενέψει και τελικά να χάσει το
ενδιαφέρον του γι’ αυτή τη λέξη.
Προσέξτε πολύ τη γλώσσα που χρησιμοποιείτε μπροστά στο
παιδί σας. Όποτε αισθάνεστε εκνευρισμένοι και θέλετε να ξεσπάσετε σε βρισιές,
καλύτερα να πάτε σ’ ένα δωμάτιο του σπιτιού ή ακόμη καλύτερα σε εξωτερικό χώρο όπου
θα είστε μόνοι σας.
Αποθαρρύνετε τους γύρω σας (συγγενείς και φίλους) απʾ το
να επιβραβεύουν το παιδί σας όταν πει κάτι άσχημο με φράσεις του τύπου: «μπράβο,
παιδί μου», «πες τα» ή «για πες στο θείο
μ…..κα», μόνο και μόνο επειδή τα λέει χαριτωμένα κλπ.
Προσπαθήστε να εξηγήσετε πως αυτές οι λέξεις είναι
προσβλητικές και οι άνθρωποι γύρω του που τις ακούν, μπορεί να αισθάνονται
άβολα και άσχημα. Μην του προκαλέσετε ενοχές, απλά διδάξτε του πως οι πράξεις
του έχουν συνέπειες.
Για παράδειγμα, αν το παιδί σας ξεκινήσει να βρίζει σʾ
ένα χώρο όπου βρίσκονται κι άλλα παιδιά, πάρτε το απʾ το χέρι και απομακρύνετέ το
ήρεμα από εκεί, εξηγώντας πως τα υπόλοιπα παιδάκια προτιμούν να παίζουν ήσυχα
χωρίς να ακούνε άσχημες λέξεις.
Πείτε: «Λυπάμαι που πρέπει να φύγουμε, αλλά εδώ δεν
επιτρέπεται να μιλάμε μʾ αυτό τον τρόπο». Μην το κάνετε να φανεί ως τιμωρία,
αλλά ως φυσική συνέπεια της πράξης του.
Οι άσχημες
συνέπειες όπως η απόσυρση των γύρω του, όταν γίνεται χρήση των άσχημων
εκφράσεων, είναι μια ασφαλής τακτική. Τότε το παιδί, ίσως, συζητήσει, καταλάβει
και ακυρώσει τη χρήση τέτοιων λέξεων στην ομιλία του.
Τέλος, δοκιμάστε να δώσετε στο παιδί σας εναλλακτικές
επιλογές! Εξηγήστε πως καταλαβαίνετε πως όταν βρίζει, μάλλον, αισθάνεται
θυμωμένο για να χρησιμοποιεί τέτοια λέξη. Έτσι, μπορείτε να προτείνετε να πει
«είσαι ανόητος», αντί «άντε, βρε μ…».
Η επιβράβευση όποτε εκείνος που χρησιμοποιεί ήπιες
εκφράσεις, είναι εξίσου αποτελεσματική.
Τα παιδιά μας, ειδικά στην παρούσα εποχή, όπου οι
κοινωνικές ευκαιρίες είναι περιορισμένες, χρειάζονται εκπαίδευση για να μιλάνε
σωστά. Αξίζει να προσπαθήσετε.
Σας υπενθυμίζω την έκφραση: «το παιδί είναι ο καθρέφτης
της οικογένειας». Ίσως απʾ τον τρόπο που
μιλάει, κατανοήσετε και τον δικό σας τρόπο επικοινωνίας!
