Υπάρχουν κάποιες γυναίκες που
έρχονται σε αυτό τον κόσμο για να κάνουν παιδιά, οικογένεια, φίλους και ήσυχη
ζωή και υπάρχουν και εκείνες οι γυναίκες που έρχονται για να ξεπεράσουν τα όρια
του κάθε «πρέπει», με μόνο αφέντη και δικαστή τον ίδιο τους τον εαυτό.
Σίγουρα έχει περάσει από τις ζωές
όλων μας μία τέτοια. Οι άντρες θα τη θυμόσαστε λίγο καλύτερα, γιατί ήταν
εκείνη η γυναίκα που η θηλυκότητα πήγαζε από μέσα της σαν νερό, αλλά ταυτόχρονα
το αγρίμι στα μάτια της καραδοκούσε. Θα τη θυμάστε για το υπέροχο και
καλλίγραμμο σώμα της και για την ελευθερία του λόγου αλλά και των κινήσεών της.
Απ᾽ την άλλη, εσείς οι γυναίκες
θα τη θυμάστε πιο έντονα αλλά όχι για τη φυσική της κατάσταση, αλλά γιατί ακόμη
σας σοκάρουν οι λεπτομέρειες που σας έλεγε για το πώς έκανε έρωτα με τον
τραγουδιστή της αγαπημένης σας μπάντας.
Ακόμη σας φαίνεται περίεργο το
πόσο εύκολα τρύπωσε στο καμαρίνι του και του έδειξε τις κρυφές τις χάρες, όταν
εσείς ξεροσταλιάζετε σχεδόν δύο ώρες για ένα αυτόγραφο του. Ήσασταν κάπως
απόμακρες απέναντί της νομίζοντας πως αυτό που κάνει είναι κάτι κολλητικό, πως
θα σας βγει και εσάς το όνομα.
Η διαφορά της με εσάς αλλά και με
τις υπόλοιπες γυναίκες όμως ήταν πως εκείνη τα μάτια της τα έβγαζε με το όνομα
που ήθελε αυτή με όποιον ήθελε αυτή.
Με το πέρασμα των χρόνων μάθατε
πως αυτές οι δακτυλοδεικτούμενες για εσάς γυναίκες, για άλλους κατηγορία και
για άλλους ιδέα , απέκτησαν όνομα και μερικές από αυτές έγραψαν και ιστορία για
τη πολυτάραχη ζωή τους.
Ονομάστηκαν groupies και ήταν αυτή η κατηγορία των γυναικών
που προκειμένου να ζήσουν κάτι με τον αγαπημένο τους τραγουδιστή, ηθοποιό ή
ακόμη και συγκρότημα , ήταν ικανές να κινήσουν όλα τα μέσα, θεμιτά ή αθέμιτα,
να επιστρατεύσουν όλες τους τις χάρες αρκεί να το επόμενο πρωί να έφευγαν από
το δωμάτιο του.
Κάποιες από αυτές δεν ήταν
απαραίτητα groupies διασήμων, αλλά μιας ολόκληρης ιδέας.
Της boem ζωής, των καταχρήσεων μα πάνω από όλα
της ελευθερίας. Κάθε βράδυ με διαφορετικό σώμα και κάθε πρωί με τη βαλίτσα στο
χέρι για διαφορετική πόλη και καινούργια περιπέτεια.
Συνήθως τις συναντούσες στις λέσχες
μοτοσικλετιστών με μια μπίρα στο χέρι, με το κορμί τους σχεδόν όλο ζωγραφισμένο,
ντυμένες απλά, αλλά ταυτόχρονα με το πιο σέξι τρόπο. Διάλεγαν τους μηχανόβιους
γιατί μόνο εκείνοι μπορούσαν να καταλάβουν την ελευθερία της ζωής τους. Γιατί
εκεί δεν μπορούσε κανείς να τους κατακρίνει.
Διάλεγαν όποιον ήθελαν και ποτέ δε
τις διάλεγαν ,εκτός κι αν για κάποιον ήθελε να γίνει η old lady , με άλλα λόγια η «Κυρία του». Αν
γινόταν κάτι τέτοιο, εκείνη όφειλε να αφήσει πίσω τις ιστορίες του παρελθόντος,
κανένα μέλος καμίας λέσχης δεν είχε δικαίωμα να τη κοιτάξει και έπρεπε να
σταθεί επάξια στο ρόλο της.
Συνήθως όμως μια groupie δε γινόταν ποτέ «Κυρία», όχι
γιατί δε μπορούσε, αλλά γιατί δεν ήθελε. Στις δύσκολες στιγμές όμως των
αγαπημένων της ήταν πάντα εκεί κι ας έπρεπε να ταξιδέψει από άλλη πόλη.
Ήταν γυναίκες διατεθειμένες να
παραδώσουν το κορμί τους προκειμένου να δουν την ικανοποίηση στα μάτια του
άλλου, χωρίς να πληγώνεται η ψυχή τους, χωρίς να το μετανιώνουν την επόμενη
μέρα.
Ταξίδευαν μόνες ,με πλήρη συνείδηση
και ευχαρίστηση . Η λέξη «groupie» ήταν η πιο ευγενική ονομασία που τους
αποδόθηκε με τη πάροδο των χρόνων. Σε μια άλλη εποχή ονομάστηκαν, «παστρικιές»,
τις δεκαετίες που μας πέρασαν «κοινές» και στις μέρες μας «γυναίκες του
δρόμου». Καμία δεν αντιστοιχεί.
Δεν ήταν πότε ιερόδουλες, ενώ
ήταν οι ίδιες που το επάγγελμα αυτό το κατέκριναν. Δεν ήταν «γυναίκες του
δρόμου». Ήταν «ιστορίες του δρόμου» κι αυτό έχει μεγάλη σημασία.
Όπου και να βρίσκονταν
ακολουθούσαν πιστά αυτόν που ήθελαν ακόμη κι αν επρόκειτο για ολόκληρη
μπάντα. Κι αν επρόκειτο για λέσχη μοτοσικλετιστών ,σε κάθε μία είχαν και τον
δικό τους εραστή. Το πρωί όμως θα έπινε καφέ μόνη της ,θα κάπνιζε το τσιγάρο
της και ξανά προς τη δόξα τραβά.
Καμία από αυτές δεν έκανε
οικογένεια. Γιατί μεταξύ μας πώς να κλειστείς σε ένα κλουβί όταν έχεις
συνηθίσει να πετάς στον ουρανό. Έμειναν ελεύθερες, πονηρές και ασυμβίβαστες
μέχρι το τέλος.
Τις ιστορίες τους δε τις είπαν
ποτέ και σε κανέναν γιατί κανείς δε χρειαζόταν να ξέρει γιατί , ότι συνέβαινε
στο ταξίδι, έμενε στο ταξίδι. Μόνο αυτές και ο δρόμος τους.
