Έχεις
αναρωτηθεί ποτέ γιατί έχουν γραφτεί τόσα τραγούδια για τη μοναξιά; Έχεις δώσει
βάση στους στίχους; Φαντάζομαι πως όχι. Όχι γιατί δε θες, ή γιατί δεν σου αρέσουν. Απλά φοβάσαι. Όχι
τα τραγούδια. Τη μοναξιά.
Ξέρεις
πόσα νοήματα προσπαθεί να σου περάσει ένα τραγούδι; «Μοναξιά μου όλα, μοναξιά
μου τίποτα…» ή το «πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω…». Έχουμε και σε
πιο λαϊκό τύπου «μοναξιά καλή μου φίλη» και το «πες μου γιατί, ρε μοναξιά, με
κυνηγάς από παιδί…». Μπορείς να φανταστείς γιατί μιλάνε για τη μοναξιά λες κι
είναι κάτι καλό; Θες να σου πω εγώ;
Γιατί
είναι.
Δεν είναι
κακό να μένεις μόνος σου. Όπως έχω πει και παλιότερα, η ζωή είναι ένα τεράστιο
κλαμπ. Κόσμος, βαβούρα, θόρυβος. Χαμός εν ολίγοις. Όταν λοιπόν, σαν
φυσιολογικός άνθρωπος, κουράζεσαι από το θόρυβο μέσα σ’ ένα μαγαζί, τι κάνεις;
Βγαίνεις για λίγο έξω. Μόνος σου. Να πάρεις μια ανάσα. Να κάνεις ένα τσιγάρο. Μόνος
σου. Όλα μέσα απʾ τη μαύρη ηχομονωτική πόρτα κάνουν θόρυβο, κι έξω ησυχία. Θα
κάτσεις και θα σκεφτείς τι θέλεις να κάνεις μετά. Θες να ξαναμπείς; Θες να
φύγεις;
Έτσι
λειτουργεί κι η μοναξιά. Στη ζωή μας υπομένουμε καταστάσεις κι ανθρώπους που
κάνουν πολύ θόρυβο. Πάρα πολύ θόρυβο. Θες ταμπέλες; Μπορεί να είναι φίλοι με ή
χωρίς σεξ, κολλητοί, σχέσεις -μονές, διπλές, τριπλές κλπ-, γονείς, εργοδότες,
συνάδερφοι, ακόμα και τα ίδια σου τα παιδιά.
Σκέψου
τρελές καταστάσεις, έντονους και συνεχείς διαπληκτισμούς, κλάματα, τσακωμούς,
άγχος, στρες. Καταστάσεις που συμβαίνουν σʾ όλους μας και τις οποίες δεν
μπορούμε να διαχειριστούμε μόνοι μας, πόσο μάλλον με κόσμο. Τις έκανες εικόνα;
Ωραία.
Σήκωσε το
δεξί σου χέρι κι ακούμπησέ το πάνω στην καρδιά. Απάντησε μου ειλικρινά. Δε θα
ήθελες να μείνεις μόνος; Δε σου λέω να πάρεις τα βουνά, αλλά να μείνεις μόνος
σου.
Να
διαβάσεις ένα βιβλίο. Να δεις την αγαπημένη σου σειρά στην τηλεόραση. Να κάνεις
ένα χαλαρωτικό μπάνιο με την ησυχία σου. Να πιεις ένα ποτήρι κρασί. Να βγεις
μια βόλτα στο κέντρο. Να βάλεις το αγαπημένο σου τραγούδι στη διαπασών και να
κοπανηθείς σαν να μην υπάρχει αύριο. Να γράψεις. Να κλάψεις. Να σκεφτείς.
Μη σοκαριστείς,
αλλά δε θα συμβεί τίποτα αν χωρίσεις και μείνεις μόνος σου. Τίποτα απολύτως. Θα
έρθεις πιο κοντά με τον εαυτό σου. Θα εντοπίσεις, θʾ αναγνωρίσεις τις ανάγκες
σου και μετά θα προσπαθήσεις να τις καλύψεις, εστιάζοντας κατά αποκλειστικότητα
σʾ εσένα.
Θα μάθεις
τα όριά σου, τις δυνάμεις και τις δυνατότητές σου. Θα εξασκήσεις τις ικανότητές
σου. Θα κάνεις πράγματα που πριν -επειδή λειτουργούσες για δύο άτομα- είχες
ξεχάσει πως σου άρεσαν. Θα βρεις τον εαυτό σου.
Η μοναξιά
είναι ο καλύτερος δάσκαλος, ο καλύτερος γιατρός -κάτι σαν το χρόνο-, η καλύτερη
σου φίλη κι ορισμένες η μοναδική σου συντροφιά.
Όχι γιατί
δεν έχεις άλλους, αλλά γιατί σου φτάνει εκείνη. Σε καλύπτει. Σε γεμίζει. Σε
καταλαβαίνει. Δεν κάνει θόρυβο. Αντιθέτως! Σʾ αφήνει να φτιάξεις τον θόρυβο που
σου αρέσει κι αυτό είναι καλό.
Εγώ αγαπώ
την μοναξιά μου γιατί με βοήθησε να γνωρίσω καλύτερα την Κατερίνα. Μήπως είναι
ώρα νʾ αναζητήσεις κι εσύ τη δική σου μοναξιά;
