Απόψεις

Πέρασαν κιόλας δύο χρόνια από τη μέρα που έγινα μάνα. Δυο χρόνια γεμάτα μοναδικές στιγμές, «πρώτες φορές» του μικρού μου κι αγάπη. Απέραντη αγάπη.  Κι όμως ακόμα και τώρα αν...

Και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο; Δε νομίζω κυρία μου... Είναι, λοιπόν, που λέτε ορισμένες συμπεριφορές, οι οποίες (έχω που έχω νεύρα) βγάζουν τον Αττίλα τον Ούννο™ από...

Κάποτε στο μακρινό παρελθόν, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το φλερτ για να δείξουν το ενδιαφέρον τους προς το αντίθετο φύλο. Δεν υπήρχαν κινητά και, κυρίως, δεν υπήρχε ίντερνετ. Έβλεπες την ενδιαφερόμενη...

Πάντα θαύμαζα  τους ανθρώπους με βαθιά, ακλόνητη πίστη. Πίστη σε έναν Θεό πατέρα παντοκράτορα, στο σύμπαν, στη μοίρα, στην τύχη ή, ακόμα, στον ανώτερο εαυτό τους. Δεν υπήρξα ποτέ ένας από...

Ο Σεπτέμβρης ανέκαθεν ήταν ο μήνας που σηματοδοτούσε το πέρασμα απʾ τη ξεγνοιασιά του καλοκαιριού στην έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Όμως, σαν μήνας είναι επίσης συνδεδεμένος και με μια...

«Εγώ κι εσύ για πάντα μαζί.» «Δεν έχω μάτια για άλλον, αγάπη μου.» «Θέλω εσένα και μόνο εσένα.» «Έκλεισε ο κύκλος μου από τη μέρα που σε γνώρισα.» ...Ατάκες που...

Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που τραβούν πάντα την προσοχή. Όχι, με την καλή έννοια. Συνήθως το κάνουν είτε επειδή σκόνταψαν, είτε επειδή παραπάτησαν. Πολλές φορές βέβαια μπορεί να είναι ακόμα...

Παρασκευή βράδυ κι εγώ κλεισμένη στο σπίτι. Μια ακύρωση της εξόδου οδηγεί τα δάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο και στο τσεκάρισμα της «εικονικής μου πραγματικότητας». Έτσι προέκυψαν σκέψεις για το πού,...

Αβίαστα χαμόγελα που επιμένουν πεισματικά να συγχρονιστούν μʼ ενθουσιώδη μάτια. Δάχτυλα που τυλίγονται σφιχτά σε φαινομενικά εγκάρδιες χειραψίες. Πρόσωπα υπεράνω υποψίας που δεν κεντρίζουν τη φευγαλέα ματιά και καμουφλάρονται δεξιοτεχνικά...

Φράσεις όπως «θα βγούμε με τους φίλους μου», «η παρέα με περιμένει», «είναι καρδιακοί φίλοι μου τα (δέκα) παιδιά», κάνουν τα κόκαλα των Δάμωνα και Φιντία να τρίζουν. Προφανέστατα έχουμε...