«Ευτυχία είναι να ονειρεύεσαι», μου είπε κάποτε ένας
παππούλης και φύλαξα καλά στο μυαλό μου τούτα τα λόγια.
Κάθε άνθρωπος έχει σαν απώτερο σκοπό της ζωής
του, την ευτυχία. Από μικρή ηλικία κάνουμε πράγματα που μας
προξενούν ευδαιμονία. Απασχολούμαστε με πράγματα που μας δημιουργούν
συναισθήματα χαράς.
Όταν
δίνουμε ευχές σε κάποιον, ενσωματώνουμε πάντα τη λέξη «ευτυχία»,
γιατί γνωρίζουμε το βάρος που φέρει σαν έννοια.
Αναζητούμε διαρκώς το μαγικό φίλτρο που θα μας τη φέρει.
Στύβουμε διαρκώς το μυαλό μας, στην προσπάθεια μας να βρούμε τον τρόπο που θα
μας οδηγήσει εκεί!
Η
ευτυχία έχει βρει την κρυψώνα της και δε μας αφήνει να την αγγίξουμε εύκολα.
Δε μας αφήνει να
μην αγγίξουμε, ή μήπως δεν εκτιμούμε αυτά που έχουμε και διαρκώς επιδιώκουμε
ακόμα περισσότερα με αποτέλεσμα τίποτα να μη μας φέρνει την ευτυχία;
Για
να την αγγίξουμε, πρέπει να είμαστε πάντα ευγνώμονες για τα αγαθά που ήδη έχουμε.
Ευτυχία είναι να
ονειρεύεσαι και να μην εγκαταλείπεις σε όποια ηλικία κι αν είσαι.
Όταν ήσουν
μικρός έλεγες πως θα γίνεις γιατρός, μα η δυσκολία σου στη φυσική και στη
χημεία σ’ έκαναν να στραφείς σ’ άλλα μονοπάτια. Απαρνήθηκες ένα όνειρο για ένα
εμπόδιο που συνάντησες.
Οι
ευτυχισμένοι άνθρωποι, κάνουν όνειρα και δεν τα λησμονούν, όσα αγκαθωτά φράγματα
και αν συναντήσουν. Έχουν το σθένος να πολεμήσουν για αυτά μέχρι
να τα υλοποιήσουν. Θέτουν στόχους και
ρίχνουν τα βέλη τους για να τους πετύχουν. Οι στόχοι τους είναι εφικτοί.
Ο φοιτητής που είπε πως σ’ ένα χρόνο θα πάρει το πτυχίο
του, σχεδίασε το πλάνο της μελέτης του και κατόρθωσε ένα σημαντικό επίτευγμα
για εκείνον. Όταν πέτυχε το εγχείρημα του, συνέχισε να βάζει άλλους, μικρούς στόχους.
Είπε πως θα ανεβεί σιγά- σιγά τα σκαλοπάτια και θα φτάσει την κορυφή ακόμα κι
αν δεν την βλέπει ακόμα.
Καλλιεργώντας
την αισιοδοξία μέσα του, αυτόματα του γεννάται η χαρά κι η αδημονία της
πραγματοποίησης των σκοπών του.
Οι
ευτυχισμένοι άνθρωποι, ονειρεύονται έναν κόσμο καλύτερο και γι αυτό το λόγο δεν
παύουν να συγχωρούν και να βοηθούν τον συνάνθρωπό τους σε μια δυσκολία που
αντιμετωπίζει. Δε γυρίζουν το κεφάλι τους απ’ την άλλη αν
δουν κάποιον να πεινάει, αλλά του προσφέρουν ένα πιάτο φαγητό. Αν κάποιος τους
έκανε να πονέσουν, τον συγχωρούν και δεν διακατέχονται από θυμό κι οργή για
εκείνον.
Τα όνειρα των
ευτυχισμένων ανθρώπων, περιλαμβάνουν και τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής
τους. Δεν παραμελούν ποτέ τ’ αγαπημένα
τους άτομα και προσπαθούν ν’ αφιερώνουν χρόνο σ’ εκείνους.
Όταν ονειρευόμαστε και κάνουμε προσπάθειες για να
πετύχουμε, έχουμε έναν λόγο ύπαρξης.
Νιώθουμε πως έχουμε κάποιο σκοπό στη ζωή μας, κι αυτό, μας γεμίζει με χαρά.
Εάν πάψουμε να ονειρευόμαστε και γεμίζουμε το χρόνο μας
με πράγματα ανούσια,
τότε απλά θα υπάρχουμε χωρίς στην πραγματικότητα να ζούμε.
Το
να υπάρχεις είναι εύκολο. Το να ζεις όμως απαιτεί θυσίες.
Θέλουν
πείσμα κι επιμονή τα όνειρα.΄
